Winnend verhaal Asibot-schrijfwedstrijd

Mignon VisserNieuws

De Nederland Leest-schrijfwedstrijd, georganiseerd i.s.m. AD NieuwsMedia, heeft een winnend verhaal opgeleverd. Een juryrobot koos op 20 november 10 genomineerde verhalen en vervolgens werd door juryvoorzitter Ronald Giphart het uiteindelijk winnende verhaal gekozen van Jan Willem van Dormolen. Hij schreef samen met de literaire robot Asibot* onderstaand verhaal.

Bekijk de bekendmaking door Ronald Giphart op YouTube -> 

Het winnende verhaal

Als ik schrijven wil, dan schrijf ik. Dat laat ik niet over aan een of andere machine. Ik heb het gevoel dat ik me er niet mee bemoei. Ik zou het niet kunnen verdragen als ik het zou doen vergeten. Zou doen verdwijnen. Mezelf zou doen verdwijnen. Maar dat was niet het geval.

Het was al erg genoeg dat ik het niet had gedaan. Ik had het gevoel dat de machine mijn leermeester was, maar ook mijn leerling. En vice versa. Maar dan omgekeerd. Dat was niet de enige manier om de schaduw van de beweging te ontwijken. Het was een eeuwigheid geleden dat ik uit de schaduw was gestapt. Mezelf had laten gelden. En toen had ik me niet verroerd.

Ik was niet gewend aan de dood, die me op de een of andere manier stilletjes had beslopen. Ik was op het nippertje ontsnapt door radicaal in te grijpen. Het heft in handen te nemen. En dan zijn er nog de verklaringen die ik voor de beveiliging heb gekregen. Maar dat is niet zo. Iedere verklaring is een leugen, iedere uitleg een dwaallicht, elke bijstand een hinderpaal.

De tweede man is de man die de kwestie van de toekomst van de mensheid aanvaardt. Onze vriendschap is er een van de meer intieme soorten. Een vriendschap die uitlegt, expliciteert en voorzegt. Maar de meeste mensen zeiden niets over de betekenis van de woorden. Ze wisten niet wat ze aanmoesten met de diepere lagen van communicatie. De tweede man en ik, nee, ik en de tweede man hadden daar geen probleem mee. De stem van de andere man was een klank van medeleven en een verbijstering van de vrouw die hem had geholpen mij te vinden.

Alle vrouwen kennen mij, ze weten waar ze zwervers, zoekenden en eenzame straathonden heen moeten sturen. Ik zal er niet mee liggen om te zien wat er in de stad gaande is. Maar ik wil het niet weten. Ik hoef de stad niet te kennen om mezelf te kennen. Om de man te kennen, om de vrouw te kennen, om de kinderen te kennen. Ik heb gezegd dat de kinderen daar niet zouden zijn. Ze zouden me niet meer vertrouwen.

Ik heb het verbruid bij de stad en me teruggetrokken in mijn huis in de jaren 80-buitenwijk die me een ruime tuin, centrale verwarming en een lekkend toilet heeft geschonken. Het is een heel eind lopen en de plaats van de bewoners is omgeven door een muur die vol staat met stenen leeuwenkoppen. Zij waken over het gras, de jonge bomen, de koffietafel. Ik heb nog nooit een man gezien die zo gelukkig is. En dat is nog een heel ander verhaal. Ik heb hem in een ander verhaal geschreven. Dit verhaal is hiermee klaar. De machine, de man, de stad, ze hebben me niet klein gekregen.

*Wie is Asibot?

Asibot is een speciale robot, ontwikkeld door het Meertens Instituut en de Universiteit Antwerpen, die geholpen door een auteur van vlees en bloed zinnen en alinea’s kan produceren die kunnen resulteren in uniek verhaal met literaire touch.

Het brein van de robot, draait om kunstmatige intelligentie. De onderzoekers hebben dit brein van de robot gevoed met een bibliotheek aan literatuur: tienduizend Nederlandstalige boeken die in totaal een miljard woorden bevatten. Meer dus dan iemand in een leven kan lezen.

Met Asibot kan iedereen schrijven. Je voedt Asibot met een paar woorden en stelt de mate van creativiteit en de zinslengte in die van je Asibot verlangt. Met een druk op de knop ontvang je van Asibot tekst terug die je weer kan verwerken. En Asibot kan verschillende stemmen aannemen waaronder die van Nescio, Gerard Reve, Kristien Hemmerechts, Ronald Giphart en natuurlijk Isaac Asimov.

De schrijfwedstrijd is gesloten.