Remco Campert

Biografie

Remco Wouter Campert is de zoon van de (verzets)dichter Jan Campert en actrice Joekie Broedelet. Hij wordt geboren op 28 juli 1929 in Den Haag. Zijn ouders scheiden wanneer hij drie jaar oud is. Zijn vader overlijdt in 1943 en na  de Tweede Wereldoorlog woont hij bij zijn moeder in Amsterdam. Campert verlaat het Amsterdams Lyceum vroegtijdig om zich volledig op het schrijven te richten. In het voorjaar van 1950 start hij samen met dichter Rudy Kousbroek het tijdschrift Braak. De redactie wordt al snel uitgebreid met de dichters Lucebert en Bert Schierbeek. In 1951 debuteert Campert als dichter met de bundel Vogels vliegen toch. In dat jaar verschijnt ook de invloedrijke bloemlezing Atonaal (onder redactie van Simon Vinkenoog) met daarin werk van Campert, Gerrit Kouwenaar, Jan Elburg en Hugo Claus. De experimentele groep dichters staat vanaf dan bekend als de Vijftigers.

In 1961 verschijnt Camperts eerste roman Het leven is vurrukkulluk. De roman wordt positief ontvangen door de literaire kritiek en gewaardeerd om zijn lichte en ironische verteltrant. Camperts parlando-achtige stijl blijft lichtvoetig en humoristisch en is terug te vinden in andere succesvolle romans zoals Liefdes schijnbewegingen (1963) en Tjeempie! of Liesje in Luiletterland (1968). Campert woont aanvankelijk afwisselend in Parijs, Blaricum, Amsterdam en Antwerpen, maar vestigt zich in 1966 definitief in Amsterdam. Van 1969 tot 1979 werkt hij als redacteur bij De Bezige Bij.

In de Volkskrant schrijft hij van 1984 tot 2006 samen met Jan Mulder een dagelijkse column onder de naam CaMu. Vanaf 1989 gaan zij, soms samen met Bart Chabot, op tournee om in het theater voor te lezen uit eigen werk.

In 2004 verschijnt Een liefde in Parijs, zijn eerste roman in meer dan tien jaar, die zeer lovend wordt besproken en uitgroeit tot een bestseller. Ook positief ontvangen wordt zijn volgende roman Het satijnen hart (2006), een weemoedig portret van een schilder die tot op hoge leeftijd niet kan kiezen tussen liefde en kunst. Een nieuwe dichtbundel Nieuwe herinneringen verschijnt in 2007 en is net als Dagboek van een poes (2007) een groot succes bij zowel pers als publiek. Camperts meest recente publicatie is de bundel columns Mijn eenmanszaak (2010).

In 1976 ontvangt Remco Campert de P.C. Hooftprijs voor zijn poëtisch oeuvre en in 2011 krijgt hij de Gouden Ganzenveer toegekend voor zijn grote betekenis voor het geschreven en gedrukte woord in Nederland.

Bibliografie (een selectie)

Vogels vliegen toch (1951)
Een standbeeld opwinden (1952)
Berchtesgaden (1953) bekroond met Reina Prinsen Geerligsprijs (1953)
Eendjes voeren (1953)
Alle dagen feest (1955)
Het huis waarin ik woonde (1955)
Met man en muis (1955) bekroond met de Jan Campertprijs (1956)
Lodewijk Sebastiaan (1956)
De jongen met het mes (1958) bekroond met de prozaprijs van de gemeente Amsterdam (1959)
Bij hoog en bij laag (1959)
Een ellendige nietsnut (1960)
Het leven is vurrukkulluk (1961)
Dit gebeurde overal (1962)
Liefdes schijnbewegingen (1963)
Het gangstermeisje (1965)
Hoera, hoera (1965)
Nacht op de kale dwerg (1964)
Fabeltjes vertellen (1968)
Mijn leven’s liederen (1968)
Tjeempie! of Liesje in Luiletterland (1968)
Hoe ik mijn verjaardag vierde (1969)
Betere tijden (1970)
James Dean en het verdriet (1972)
Op reis (1974)
Theater (1979)
Na de troonrede (1980)
De Harm en Miepje Kurk Story (1983)
Scènes in Hotel Morandi (1983)
Amsterdamse dagen (1984)
Wie doet de koningin (1984)
Somberman’s actie (1985)
Collega's (1986)
Tot zoens (1986)
Eetlezen (1987)
Een neger uit Mozambique (1988)
Zachtjes neerkomen (1989)
Gouden dagen (1990)
Graag gedaan (1990)
Dansschoenen (1991)
Rechterschoenen (1992)
Het bijzettafeltje (1993)
Fiebelekwinten (1994)
Restbeelden: notities van Izegrim (1994)
Vele kleintjes (1994)
Dichter (1995)
Ohi, hoho, bang, bang, of Het lied van de vrijheid (1995)
De zomer van de zwarte jurkjes (1996)
Oom Boos-Kusje en de kinderen (1996)
Het gouden habijt (1997) samen met Huib Ahaus & Ronald ten Brink
Ode aan mijn jas (1997)
Een mooie jonge vriendin en andere belevenissen (1998)
Ratapan Lamento (1999)
Familie-album (1999) samen met Jan Mulder
Als in een droom (2000)
De familie Kneupma (2001)
Beschreven blad (2001)
Over en weer (2003) samen met Cees Nooteboom
Een liefde in Parijs (2004)
Het satijnen hart (2006)
Nieuwe herinneringen (2007)
Dagboek van een poes (2007)
Het avontuur van Iks en Ei (2008)
Om vijf uur in de middag (2010)
Mijn eenmanszaak (2010)

Het werk van Remco Campert verschijnt bij De Bezige Bij.